ik wil hier graag mijn verhaal kwijt.

het begon eigenlijk toen mijn moeder ruzie kreeg met mijn opa en oma. ik heb mijn opa en oma ook al 5 jaar ofzo niet meer gezien of gesproken. ik weet ook echt niet waar die ruzie over gaat.. maar nu vergelijkt mijn moeder alles met vroeger. als ik iets moet doen waar ik niet zo'n zin in heb word ze boos en zegt ze dat zij vroeger alles zelf moest doen en dat ze het maar uit moest zoeken omdat ze kut ouders heeft. ik weet dan nooit wat ik moet zeggen, dus ik zeg maar niets. ik word hier echt gek van! ik mis mijn opa en oma heel erg.. ik heb dit ooit eens tegen de ggd op school verteld en die zeiden tegen mij dat ik gewoon naar ze toe moest gaan. dit was ik ook al heel lang van plan maar ik durf het steeds niet. toen gebeurde er nog iets. met de opa en oma aan mijn vader's kant liep het ook niet helemaal goed. mijn oma zat teveel aan de drank. ze was waarschijnlijk ook gewoon alcholiste maar dat woord heeft niemand ooit echt gebruikt. mijn opa wist niet goed wat ie moest doen. hij heeft ook alzheimer maar toen was het nog niet zo heel erg. toch kregen mijn opa en oma steeds meer ruzie. ze wisten het allebei niet meer goed. mijn oma is uiteindelijk weg gegaan naar een andere man. ik heb die man nog nooit gezien maar ik hoor mijn ooms en tantes wel eens zeggen dat het een rare man is.. mijn oma is daarna nog een keer op mijn verjaardag geweest en ik heb nu geen contact meer met haar. met mijn opa gaat het steeds slechter. hij gaat steeds meer achteruit en hij valt veel af. toch woont hij nog thuis. hij heeft wel thuiszorg en de rest van de familie helpt mee. bij ons thuis zijn door deze dingen veel ruzies. mijn vader en mijn moeder hadden eerst ook een eigen bedrijf. niet van hun samen maar elk een andere. met mijn vaders bedrijf ging het niet goed en hij ging uiteindelijk failliet. hij is toen een tijd werkeloos geweest maar heeft nu weer werk gevonden. het is niet veel soeps maar het is wat. toch maar ik me overal zorgen om. uiteindelijk ben ik door dit alles heel erg bang geworden. ik weet niet hoe dit komt. ik voel overal in ons huis aanwezigheden en ik heb een keer in mijn kamer een meisje gezien. ik ben hier heel erg van geschrokken. ik weet dat ze me niks aan wilde doen maar ik vind het gewoon heel erg eng. vanaf toen ben ik heel erg bang in de donker. ik durf niets meer s'avonds. ook ben ik bang dat er nog iets ergs gebeurt in de familie of dat ik ontvoerd word als ik op straat loop. ik ben bang dat ik ziek word of dood ga en ik ben heel erg bang dat de wereld vergaat. ook ben ik bang dat er iets met mijn beste vriendinnen gebeurt omdat die zich ook een tijdje niet goed voelde en problemen hadden... ik weet het, het klinkt allemaal heel erg raar en misschien stel ik me aan maar ik ben echt heel erg bang. ik ben ten einde raad.. het is allemaal een lang verhaal maar ik moest het kwijt.